Microplastics in kleding zijn een groot probleem. Maar wat kunnen we zelf doen?

microplastics

Je hoort het steeds vaker in het nieuws, microplastics die het milieu vervuilen. En vaak denk je hierbij ook niet gelijk dat er microplastics in kleding zit. Maar de kleine vezels die afkomstig zijn uit synthetische kleding zijn een enorm probleem.

De plastic deeltjes zijn super klein (minder dan een millimeter lang) en eigenlijk ook niet door het blote oog te zien. Maar deze deze microplastics komen in onze oceanen en rivieren via ons rioolafvoer. 

Om een voorbeeld te geven, alleen de Hudson River in Amerika dumpt alleen al elke dag 300 miljoen van deze plastic deeltjes in de atlantische oceaan. Een neerkom probleem dus.

En waarom is het zo’n probleem dat microplastics in onze oceanen komen? Al het plastic wat in de zeeën en rivieren terechtkomt wordt opgegeten door al het leven in de zee. En uiteindelijk komt al dat plastic ook weer terecht in onze voedselketen. 

Nu beland er helaas een hoop plastic in onze wereldwateren maar de microplastics zijn daar een heel belangrijk onderdeel in. Goed om te weten dus wat wij daar zelf aan kunnen doen om de wereld wat mooier achter te laten.

Waar komen de microplastics uit kleding vandaan?

Tijdens het wassen van kleding raken allerlei kleine vezels los. Zo ook de plastic microvezels. Deze plastic deeltjes komen uit synthetische stoffen zoals nylon en polyester. En in tegenstelling tot natuurlijke vezels worden deze niet biologisch afgebroken. 

Kledingstukken zoals polyester fleecejacks en synthetische yogabroeken zijn gemaakt van ruwe olie en dragen bij aan dit probleem.

Er zijn ook merken die gerecycled plastic (bijvoorbeeld pet-flessen) als garens gebruiken om afval te besparen en te verminderen. Plastic flessen worden hierbij omgesmolten en opnieuw tot garens verwerkt. Wat op zich een goed initiatief lijkt zorgt ervoor dat er opnieuw allemaal kleine deeltjes plastic in onze oceanen komt. Dat is dus best problematisch

Naast de milieu aspecten geldt ook het gebruik voor onszelf. Onze huid ademt met de stoffen die wij dragen. En normaal gesproken wordt plastic behandeld met chemicaliën die dan dus ook zo in onze huid kunnen komen. 

Neem geperfluoreerde chemicaliën (PFC’s). Deze worden gebruikt als middel om stof waterdicht te maken. PFK’s zijn zo extreem aanwezig in onze omgeving dat het zelfs is waargenomen in het weefsel van ijsberen

Microplastics komt voor in onze voedselketen.

Omdat de microplastics zo klein zijn kunnen ze gemakkelijk terecht komen in onze voedselketen. Want het plastic wordt gegeten door het de vissen en andere dieren in het wild. 

Recent  onderzoek heeft aangetoond dat vissen die voor menselijke consumptie worden verkocht uit Indonesië, en Californie, waren besmet met plastic vezels. Dit heeft wetenschappers zoals Gregg Treinish, oprichter en uitvoerend directeur van Adventurers and Scientists for Conservation, ertoe gebracht om te stoppen met het eten van iets uit het water. “Ik wil geen 50 jaar vis gegeten hebben en dan zeggen: ‘Oh, oeps'”, zegt Treinish. 

Maar wat kunnen we doen tegen microplastic? 

Om mee te beginnen koop alleen kleding die gemaakt is van natuurlijke materialen. Je kunt hierbij denken aan vezels zoals katoen en hennep. Maar als we heel realistisch zijn is een garderobe van 100% natuurlijke materialen wat moeilijk te handhaven.

Dat brengt ons gelijk op het punt hoe wij dan onze eventuele synthetische materialen het beste kunnen wassen. 

Het gebruik van een waszak zoals GuppyFriend, vermindert de vezels die ze afgeven en vangt de vezels op die dat wel doen. Na het wassen kun je de vrijgekomen microvezels uit de zak halen en op de juiste manier weggooien. Hierdoor kun je naar schatting 1900 vezels die van een enkel synthetisch kledingstuk kunnen worden afgespoeld uit de oceanen houden.

Je kunt ook proberen kleding minder te wassen en waar mogelijk aan de lijn te drogen. 

Fabrikanten moeten ook een actieve rol spelen bij het voorlichten van consumenten over deze kwesties. Aanbevolen veilige reinigingsmethoden in bijvoorbeeld wasetiketten zouden een stap in de goede richting zijn. 

Maar de gouden standaard zou zijn om de kledingkwaliteit hoog te houden (beter geconstrueerde kleding werpt minder af), natuurlijke stoffen te gebruiken en het gebruik van bekende chemicaliën te verminderen die schadelijk zijn voor het milieu en, zeker, ons voedsel en water.